این سطور رو می نویسم تا سوالات برخی دوستان درمورد  پست قبلی پاسخ داده بشه

اول اینکه  عده ای اعتراض کردند که چرا نظراتشون تائید نشده باید عرض کنم هرنظری که توهین مستقیم به شخصی حقیقی یا حقوقی دراون نوشته شده و یا محتوای غیر اخلاقی داشته تائید نکردم حالا فرقی نمیکنه این نظرات از موافقین نوشته هام بودن یا مخالفین  ، به هرحال دراین وبلاگ جائی برای توهین و تحقیر هیچ کس وجود نداره این جزء تعهدات کاری واخلاقی من به عنوان یک روانشناسه.

دوم : عده ای ازهمکاران با الطاف خودشون منو شرمنده کردند و حتی با خودم تماس  تلفنی داشتند وگلایه کردن که چرا بیشتر ازدردها  و مشکلات نمی نویسم ، راستش من وقتی داشتم پست قبلی رو می نوشتم فکرنمی کردم این قدر مورد توجه قرار بگیره ، غرض یک درد دل ساده و یک انتقاد به بی عدالتی نوشته ای بی اساس بود ، بنا به احترام به نظرات همکاران عزیزم  منبعد سعی میکنم کمی بیشتر دراین خصوص بنویسم فقط شما به فکر  یک رمز مشترک باشید تا فقط کارمندهای بانک ملی اون رو بدونند! اون وقت من هم با همون رمز می نویسم  تا فقط همکاران بتونند بخونند چون شدیدا" پایبند اصول رازداری نسبت به بانکی هستم که توش کارمیکنم ، امیدوارم منظورم رو به خوبی گفته باشم

سوم: بعد ازنوشتن پست قبلی ایمیلهای زیادی برام زده شد که واقعا فرصت پاسخگوئی به همشون رو نداشتم سعی کردم به اونهائی که سوالی پرسیده بودند حتماجواب بدم اگه ایمیلی ازقلم افتاده به بزرگی خودتون ببخشید

چهارم  اینکه ازهمتون ممنونم مخصوصا " ازمشتریان عالیقدر بانک ملی که با نظراتشون مایه دلگرمی من و همکارانم شدند 

و نهایتا" اینکه امیدوارم روزی همه ما فرهنگ انتقاد رو بیاموزیم و شخصیت انسانها رو فدای خواسته و منافع خودمون نکنیم  ،  یه آمین ازته دل بگید