چغندر - Beetroot
امروز میخوام چند تا پست مرتبط با لبو بنویسم برای همین بهتر دیدم کمی درمورد خواص این گیاه قلم فرسائی کنم به نظرم مردم اونقدر که باید با خواص این گیاه آشنائی ندارن و زیاد ازش استفاده نمیکنن.
چغندر که به آن چگندر و چندر هم میگو یند گیاهی است با فواید بسیار که پخته ی آن را لبو یا لبلبو می گویند . بخش های خوراکی این گیاه هم برگ آن است و ،هم ریشه آن. در برگ های این گیاه در طول روز قند تولید می شود و هنگام عصر اگر برگ آن را خام بخورید کاملاً شیرین است. این قند به تدریج به ریشه گیاه رفته و درآن ذخیره می گردد.
مصرف شیره ی چغندر نیز از قدیم رواج داشته است و رنگ زیبای آن موجب می شده که آن را مانند خون انسان بدانند.
این گیاه را از قدیم می شناختند و حتی در حدود چهار قرن قبل از میلاد با خواص درمانی آن آشنا بوده و از آن استفاده می کردند. چغندر دو نوع می باشد؛ یک نوع آن چغندر معمولی است به رنگ بنفش تیره و یا قرمز
و نوع دیگر آن چغندر قند است و به رنگ زرد روشن می باشد که به مقدار بسیار زیاد در نقاط مختلف دنیا برای استفاده از شکر آن، کشت می شود.
چغندر، گیاهی است با برگهای پهن و درشت یا برگهای مخروطی شکل که از آن به همراه دیگر سبزیجات در آش یا خورشت استفاده می کنند، گاهی هم آن را به همراه ماست مصرف می کنند. چغندر خوب آن است که زیاد در خاک نمانده باشد زیرا چغندری که زیاد رسیده باشد سفت می شود. چغندر پیر معمولاً گردنی باریک دارد و شیارهایی روی آن به وجود می آید. چغندر خام، عسل گیاهی است و خداوند بعد از عسل، شفا را در چغندر قرار داده است، بر همین اساس می توان به ارزش چغندر پی برد. برای آنکه پوست چغندر پخته به آسانی کنده می شود، باید وقتی گرم است از آب گرم بیرون آورده و درون آب سرد قرار دهید تا به راحتی پوست آن جدا گردد.
ادامه مطلب رو حتما مطالعه بفرمائید
ازدیدن مطالب مختلف تو این وبلاگ تعجب نکنید من معتقدم انسان نباید تک بعدی رشد کنه، این مطالب گزیده ای از علائق و دل مشغولی های من هستن امیدوارم براتون مفید باشن . . .شاد و پیروز باشید